پس چون تواند بود كه مذهبى وبدعتى كه در زمان حضرت امام جعفر صادق عليه السلام وضع كنند آن حضرت در آن باب سخن نگويد وخاموش نشيند ؟ ، بلكه از آن جناب در ردّ اين طائفهء مبتدعه احاديث بسيار منقول است اگر چه از باقى ائمهء اثنى عشر كه از اولاد اطهار آن حضرتند حديث بسيار در ردّ آن جماعت مروى است ، امّا از آن حضرت احاديث در آن باب بيشتر است وآباى كرام وعظام آن حضرت از پديد آمدن اين گروه خبر داده‌اند واكثر ائمّهء معصومين بلكه رسول حضرت رّب العالمين صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم نيز اين طائفه را لعنت كرده‌اند ، يا از لعنت كردن خدا ، يا از لعنت كردن ملائكه خبر داده‌اند ، ليكن بعضى از آنها كه دعواى علم كرده‌اند از آن بىخبر بوده‌اند ، وجمعى تقيّه كرده آن را پنهان داشته‌اند ، وجماعتى ميل به دنيا كرده در اخفاى آن كوشيده‌اند ، بلكه بعضى اين طريقهء مذمومه را دانسته براى دنيا پيش گرفته‌اند . امّا از جمله احاديثى كه از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مروى ومشهور است حديثى است كه آن را